[E.P.I.C]Kanic ∷ 001

Kanic ∷ 001

ผมแตะหลังใบหูของเธอเบาๆ  ห้ามมือไม่ให้กดท้ายทอยอีกฝ่ายไว้เมื่อถูกดูดดุนรุนแรง แต่ไม่สามารถหยุดไม่ให้ตัวเองขยับเอวตามจังหวะการลากลิ้นของอีกฝ่ายได้ 

“Hero…”  เจ้าของชื่อเหลือบตามขึ้นมอง เมื่อผมเรียก  มือและปากยังคงทำงานของมันอย่างต่อเนื่อง

“ถ้ายังต่อมากกว่านี้ จะต้องเริ่มทำตั้งแต่ต้นใหม่นะ”  ผมบอกยิ้มๆ  แตะมือเรียวที่เกาะกุมแก่นกายตัวเองเบาๆ  ฮิโรโกะยังมองผมไม่วางตา  ขณะที่ผมพยายามนึกคำพูดที่เข้าใจง่ายกว่า 

“คานิซ”  เสียงเรียกไม่เบานักจากอีกฟากของประตูดึงความสนใจจากเราทั้งคู่ 

“โอเคยัง นายต้องถ่ายต่อแล้วนะ”   

นี่ไม่ใช่คำถามที่คาดหวังคำตอบอื่น 

ฟลัฟเฟอร์สาวที่มองผมอยู่เมื่อครู่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเรียบร้อยแล้ว  

… ผมปล่อยมือจากท่อนแขนของเธอ

…

..

.

.

.

นักแสดงหญิงที่เข้าฉากด้วยกันวันนี้กับผมและเบนมีผมสีแดงสว่าง…  

ผมจำได้จากบทสนทนาก่อนเริ่มถ่ายทำว่านี่เป็นการแสดงครั้งแรกของเธอ  แต่รอยยิ้มพึงใจตอนที่เธอควบขย่มอยู่บนตัวผมไม่ได้บอกเรื่องเดียวกัน  นี่คือคนที่รู้จักหาความสุขให้ตัวเอง  ผมไล่สายตาจากต้นขาขาวแบบชาวยุโรปตัดกับถุงน่องสีดำ มองเอวบางส่ายไหวตามจังหวะการโยกตัว ลมหายใจหอบถี่ดังปะปนกับเสียงครางกระเส่า  แม้จะก้มลงมาหา แต่ดวงตาหรี่ปรือยากจะบอกว่าหล่อนกำลังมองมาที่ผม 

นั่นไม่ใช่เรื่องผิด   ว่ากันตามตรงแล้วมันกลับเป็นข้อดีด้วยซ้ำ

ผมชอบทุกการกระทำของเธอ … และยิ่งชอบสัมผัสที่ได้รับจากช่องทางอุ่นร้อนเมื่อแทนภาพเจ้าของปลายลิ้นสีสดที่ตวัดเลียส่วนที่กำลังตื่นตัวเต็มที่ของเบน ด้วยภาพของหญิงสาวที่ผม’ร่วมงาน’ด้วยเมื่อไม่กี่นาทีก่อน

.

.

.

.

ผมนั่งเอนๆ แทบจะแผ่หลาอยู่บนโซฟาที่กำลังจะได้เข้าฉากในวันพรุ่งนี้   เสื้อคลุมอาบน้ำสีขาวพาดอยู่บนราวแขวนเสื้อใกล้ๆ แต่ถ้าจะให้ต้องไปหยิบมาเองตอนนี้ล่ะก็ ผมไม่เอาด้วยคน  ต่างจากเตียงหลังใหญ่ที่อยู่หน้ากล้องบริเวณนี้เย็นสบาย ผมคิดจะนั่งตากแอร์ให้เหงื่อแห้งเท่านั้น  แต่อากาศเย็นสบายกำลังทำให้ผมพับความตั้งใจแรกทิ้งไป

“คุณดูแปลกตานะ”  ผมหันไปทิศเดียวกับเสียงที่ได้ยิน ฮิโรโกะนั่งลงบนที่พักแขนของโซฟาตัวเดียวกัน สายตาของเธอไม่ปิดบังความสงสัยใครรู้

“ฉันว่าวันนี้นายดูดีกว่าปกตินิดหน่อย”  ก่อนที่ผมจะตอบอะไร เทจจินละสายตาจากแถวเสื้อผ้าตรงหน้ามาออกความเห็น  ผมเคยได้ยินนักแสดงหญิงหลายคนกลับมาบ่นอุบอิบกันทีหลัง เมื่อได้รับคำชมแบบนี้โดยสายตาคนชมพุ่งความสนใจไปที่ต้นขา แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นเทจจินก็ยังเป็นขวัญใจใครหลายคน

“นายไม่ได้กำลังชมหน้าฉัน?”

“แต่ก็กำลังชมนายนะคานิซ” อีกฝ่ายตอบกลับอย่างอารมณ์ดี พลางโยนผ้าขนหนูลงมาที่หน้าตักผม “สาวๆ มองอยู่”  ผมเถียงไม่ออกด้วยนึกภาษาญี่ปุ่นที่ดีพอจะตอบโต้เขาไม่ได้  แถมที่จริงแล้วส่วนนึงก็พอใจ’คำชม’อยู่ลึกๆ

สไตล์ลิสต์หนุ่มยักคิ้วตอบคำขอบคุณแบบไม่มีเสียงของผมก่อนหันกลับไปคุยกับทีมงานคนอื่นต่อ  เช่นเดียวกับที่ผมหันไปสานต่อบทสนทนากับฮิโระ

“แปลกแบบไหนหรือ?” ผมยกมือลูบหน้าตัวเอง ไล่หาส่วนที่ดูแปลกตามที่อีกฝ่ายพูดถึง “หนวด?” 

“น่าจะใช่นะคะ” 

“น่าจะ?”

“ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนน่ะค่ะ” เธอหัวเราะเบาๆ 

ผมมักจะโกนหนวดเรียบร้อยเสมอในวันที่มีคิวถ่ายทำของตัวเอง  ผมอาจไม่ได้ทำงานกับฮิโรโกะบ่อยนัก  แต่ไม่ใช่ว่าผมไม่ชอบทำงานร่วมกับเธอ

“ชอบแบบปกติมากกว่าหรือ?” 

ปกติ …

ปกติวันที่ต้องทำงาน …

“เฮ้ย..!” 

ผมไม่ได้อยู่รอฟังคำตอบ … แต่บางทีอาจได้ฟังในคราวหน้าที่พบกัน

.

.

.

.

ตึกที่ตั้งของ Ehgo มีทั้งหมดสี่ชั้น แต่ละชั้นเชื่อมด้วยบันไดทั้งจากด้านนอกและในตัวอาคาร ปกติแล้ว การถ่ายภาพนิ่ง ออดิชั่นนักแสดง  ออฟฟิศ … ซึ่งว่าไปแล้วเหมือนห้องนั่งเล่นรวมใหญ่ๆ มากกว่า จะอยู่ที่ชั้นหนึ่ง  ชั้นสองฝั่งซ้ายเป็นตัวสำนักงานจริงๆ และห้องทำงานของประธาน  ฝั่งขวาของชั้นสอง  ไปจนถึงชั้นสามทั้งหมดเป็นสำนักงาน และส่วนจัดแสดงผลงานของมิสเตอร์เฮลเฟอร์ ซีเนียร์  ผู้ก่อตั้ง Ehgo  นานๆ ครั้งผมจะแวะขึ้นไปดูส่วนแกลลอรี่นั้นบ้างเหมือนกัน

ชั้นใต้ดินที่ผมจากมาเป็นสตูดิโอสำหรับการถ่ายทำที่ไม่สามารถหาสถานที่ที่เหมาะสมได้ เต็มไปด้วยอุปกรณ์ประกอบฉากมากมายและเพิ่มจำนวนขึ้นทุกวัน 

….บางอย่างในนั้นก็น่าสนุกดี

“เราจำเป็นต้องมีสตูดิโอเองเลยเหรอ” ผมเคยถามประธานเมื่อเริ่มทำงานนี้ใหม่ๆ 

“ไม่ใช่ทุกที่ที่เราไปเช่าสถานที่จะแขวน sex swing ได้นี่ คานิซ”

โดมินิค เฮลเฟอร์ตอบคำถามทั้งที่ยังก้มหน้าง่วนอยู่กับเอกสาร  ….ต่อมาผมเห็นเจ้าของที่ว่านั่นถูกใช้งานหลายครั้ง  รวมไปถึงเคยใช้ของอย่างอื่นใช้ควบคู่กันได้หลายอย่าง

หลายครั้งเช่นกันที่เราออกไปถ่ายทำนอกสถานที่ ผมมักเผลอมองสำรวจเพดานห้องนั้นๆ ไปโดยไม่รู้ตัว

“เราได้นัดเวลากันเอาไว้หรือเปล่า คุณออเก็น”  น้ำเสียงเจ้าของห้องทำงานเย็นพอกับอากาศที่โซฟาตัวเมื่อครู่  

“….เกรงว่าจะนัดกันไว้ครับ”

“ตอนไหนหรือ พอจำได้ไหม?” 

ทำไมคนที่นี่ชอบถามคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบตรงๆ แบบนี้ก็ไม่อาจทราบได้  ผมข้ามเรื่องเวลานัดจริงๆ ไปพูดคำที่เหมาะสมที่สุดสำหรับสถานการณ์นี้แทน

“ผมขอโทษ คือ…..” 

โดมินิค เฮลเฟอร์เหมือนทั้งประธานบริษัท และพี่ชาย อย่างใดอย่างหนึ่ง หรือทั้งสองอย่างพร้อมกัน ในเวลาที่เขาต้องการจะเป็น แต่สิ่งเดียวที่ทั้งพี่ชายและประธานเหมือนกัน คือ ไม่ชอบคนผิดนัดมากที่สุด 

ผมอาจจะไม่ใช่คนที่เด็กที่สุดในบริษัท ไม่ได้ทำพลาดบ่อยที่สุด แต่เมื่ออยู่ตรงหน้าโดมินิคที่กำลังอารมณ์ไม่ดีแล้วผมรู้สึกเหมือนกลับไปอยู่เกรดเจ็ดอย่างช่วยไม่ได้

 “ฉันบอกนายช้าไปเองว่าคานิซต้องไปแทนโจวันนี้  อย่าไปโมโหกับเขาเลยน่า นิค” 

ผมยังไม่ต้องตัดสินใจนั่งคุกเข่าแบบชาวญี่ปุ่นเพื่อตั้งหน้าตั้งตาขมาท่านประธาน ผู้กำกับใหญ่ของ Ehgo ซึ่งอาจจะนั่งอยู่ในห้องนี้อยู่แล้ว แต่ผมไม่ทันสังเกตเป็นคนออกปากไกล่เกลี่ยเรื่องนี้เอง  อีกฝ่ายพ่นลมหายใจระบายอารมณ์หงุดหงิด  ไหวไหล่น้อยๆ  แล้วยอมปล่อยผมไปโดยไม่ตำหนิอะไรเพิ่ม

'ลุงหมี’ ที่หลายคนมักเรียกกัน ยื่นมือมารับซองเอกสารที่เป็นความตั้งใจดั้งเดิมในการมาบริษัทวันนี้  พร้อมกดไหล่ให้ผมนั่งลงที่โซฟาหนังสีเข้ม  ส่วนเขาหันไปส่งซองสีน้ำตาลให้กับชายที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน  

ผลการตรวจสุขภาพของนักแสดงที่นี่ต้องส่งถึงบริษัททุกสองเดือน  ผมเข้าใจว่ามันต้องผ่านตาประธานทุกครั้งด้วย แม้จะไม่มีการบอกอย่างเป็นทางการ  “โจ” คนที่ผมทำงานแทนวันนี้เป็นหนึ่งในคนที่มีปัญหาสุขภาพระยะสั้น ซึ่งเราแทบทุกคนเคยมีกันทั้งนั้น

ชายวัยกลางคนหันกลับมานั่งประจันหน้ากับผม  เมื่ออยู่ใกล้ๆ ผู้กำกับคนนี้ไม่ว่าใครก็ดูตัวเล็กลงไปถนัดตา

“เอาล่ะ คานิซ เข้าเรื่องเลยดีกว่า" เบอร์นาโดถูมือทั้งสองของเขาเข้าด้วยกัน ถามต่อสั้นๆ  "นายคิดยังไงกับฟิสต์ ฟัค?” 

นอกจากคิดว่ามันออกเสียงได้มันส์ปากดีแล้วผมยังไม่มีความเห็นอื่น  

==============

ป.ล.

 ขอขอบคุณไนล์คุณแม่ฮิโรโกะที่เช็คให้  ล..ลืมให้พี่เพอร์ดูเทจจิน เพราะงั้นถ้ามีอะไรแกบอกนุ้งเหมนะคะ orz  ขอบคุณมาหลิงที่ช่วยดูลุงหมีให้เช่นกัน  มีลูกชายยู่วยี่วด้วยแต่หมีถามแล้วนี่เนอะ ตกลงว่าทรีซัม โอเคเนอะ? 

โดมินิคดูเด็กไปเลยเวลามีเรื่องหงุดหงิดแบบนี้  จริงๆ แล้วคงไม่ใช่คนคูลเท่าไหร่ ออกจะไฮเปอร์หรือเปล่า ก็ยังไม่แน่ใจค่ะ  ส่วนคานิซ หมีว่าเขาเป็นผู้ชาย ..... นั่นแหละค่ะ

อะไรเนี่ย หมีลงฟิคเป็นคนที่สองเหรอ เป็นไปได้ไง!!  มาลงกันเยอะๆ  เถอะน้าาาา

Read More [...]

Posted in Kanic

Staff #2 : Jacob Hughes

Staff #2 : Jacob Hughes

By Nasma Sheck


Name :: Jacob Hughes  เจคอบ ฮิวจ์ ( Staff)

*Stage Name :: None

Age :: 24

Height :: 190 cm

Weight : 86 kg

Gender :: ชาย

Date of Birth :: 1988, 28th Nov

Blood Type ::  0

*Body Measurements :: ยาว  20 cm เส้นรอบวง 13 cm

 ชาย - โสด - เกย์ 

Bio ::
หนุ่มอเมริกัน ผม ทองตาฟ้า กล้ามเป็นมัด ตามหารักแท้

หลังเรียนจบมหาวิทยาลัยที่อเมริกา เขาโดนแฟนหนุ่มที่คบมาตั้งแต่ไฮสกูลขอเลิกด้วยเหตผลที่ว่า นายไม่เอาไหน ไม่เป็นผู้ใหญ่รับผิดชอบอะไรไม่ได้ อยู่ด้วยแล้วรู้สึกไม่มั่นคง เจคอบเจ็บปวดขั้นสุด แต่ออกแนวช๊อคมากกว่า เลยออกเดินทางรอบโลกฝึกฝนตน ตั้งใจว่าจะเป็นผู้ชาย “ที่พึ่งพาได้” ให้จงได้

ก่อนหน้านี้พี่สาวต่างแม่ที่สนิทกันมากๆ ได้สามีคนญี่ปุ่น  มีช่วงที่อยู่ด้วยกันหลายปี เลยได้ภาษาญี่ปุ่นมาบ้าง(แบบงูๆปลาๆใช้การไม่ค่อยได้) มองคู่พี่สาวกับสามีว่าเป็นรักแท้ เอาเป็นเยี่ยงอย่างมาตลอด ทว่า ทั้งสองก็หย่าขาดกัน แถมยังช่วงใกล้ๆกับที่ตัวเองก็ถูกขอเลิก เลยเฟลน่าดู  เคยพยายามจะไปเค้นคอถามพี่เขย ว่าทำไมถึงหย่ากัน แต่ก็แทบไม่ได้คำตอบอะไร สุดท้ายก็ล่าถอย

ช่วงปีก่อนหน้านี้ เดินทางไปหลายๆที่ รับจ๊อบทำงาน เดินทางไปเรื่อย ได้ฝึกฝนสกิลหลายอย่าง ตั้งแต่ซ่อมรถ ขับเรือ หาปลา ทำคลอดวัว เพราะตั้งใจจะเป็นผู้ชายที่ “ทำเป็นทุกอย่าง” ตอนนี้เลยมั่นใจในตัวเองเต็มที่

ญี่ปุ่นเป็นที่สุดท้ายที่ตั้งใจมาเยือน ก่อนกลับไปอเมริกา อย่างเกย์ผู้เพียบพร้อม
ทว่าพอถึงญี่ปุ่นกลับโดนตบกระเป๋า เอาทั้งเงินติดตัวทั้งpassport ไป
โชคดีหรือร้าย ไม่รู้ วันที่ทำหายได้เจอคุณ เบอร์นาโด้ ผกกค่าย ให้ความช่วยเหลือ
เจคอบติดต่อสถานทูต จนได้พาสพอร์ทคืน  แต่เงินที่หาย กับศักดิ์ศรียังเจ็บอยู่ เลยตั้งใจจะอยู่ญี่ปุ่นเก็บเงิน ฝึกฝนตัวอีกหน่อย คุณกริซลี่ชวนทำงานพอดี ตอนแรกตั้งใจจะให้เป็นนายแบบ แต่ยังไงก็ไม่เอาเด็ดขาด เลยทำงานเป็นสตาฟ แบกหาม ทำทุกอย่างตามที่สั่งไปแทน  ตอนนี้ทำงานมา สามเดือนแล้ว
เวลาทำงานก็แข๊งขันดี ติดปัญหาที่ตื่นตัวง่ายไปหน่อย วิ่งเข้าห้องน้ำบ่อย จนคนสงสัยว่ายังมีอะไรปล่อยออกมาได้อีกเหรอ

Personality ::
ร่าเริง สดใส ขี้เล่น ชอบช่วยคน ชอบทำให้คนยิ้ม ชอบงานใช้แรงงานเป็นที่สุด ดูเผินๆเหมือนคนไม่ค่อยจริงจัง แต่เอาจริงๆกลับเป็นคนจริงจังผิดคาด อยู่ญี่ปุ่นเพราะตั้งใจเก็บเงินกลับบ้านด้วยตัวเอง แต่ค้นพบว่าญี่ปุ่นมีของไร้สาระน่าซื้อเต็มไปหมด เลยเก็บเงินไม่ได้ซักที สงสัยจะต้องอยู่นานกว่าที่ตั้งใจไว้

ETC ::
- ชอบของไร้สาระ อย่าง ที่ปลอกกล้วย ที่วางกั้นประตู มือจับของร้อน อะไรที่ไม่รู้ว่าจะมีเป็นสินค้าทำไม นี่ก็ช้อบ ชอบ
-ชอบคนง่าย .. ตกหลุมรักง่ายนั่นแหล่ะ เห็นใครก็ชอบเค้าไปหมด
-ลามก แต่ไม่ได้แสดงออกในที่ทำงาน เอาเข้าจริงพอเป็นเรื่องเซ็กซ์กลับขี้อายผิดคาด
-คือก่อนหน้ามาอยู่ญี่ปุ่น ชอบถอดเสื้อพร่ำเพรื่อ โชว์กล้ามที่ตัวเองแสนภาคภูมิใจ แต่พอมาอยู่ท่ามกลาง “ของจริง” ดันเขินซะงั้น

Read More [...]

Posted in CharacterProfile

Staff#1 บารมี ชายฝั่ง

Staff#1 บารมี ชายฝั่ง

By Macho Luglio


Name :: บารมี ชายฝั่ง
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
*Stage Name :: Balalaika Costa 

Bio :: บุคคลเดียวกันกับนักแสดงหญิงบาลาไลก้า โหมดทำงานด้านบัญชีให้บริษัท ใช้ชื่อจริงลงนามในเอกสารต่างๆ (ซึ่งเจ้าตัวไม่ชอบ...)

Personality :: งก พร้อมจะบ่นได้ทุกเมื่อเห็นค่าใช้จ่ายของบริษัทเพิ่มขึ้นกว่าที่กำหนดไว้ จากพี่สาวอารมณ์ดีกลายเป็นป้าขี้วีน และจะพาลมาลงกับกองถ่าย จู้จี้ชนิดว่าเจลหล่อลื่นซักหยดไม่ให้หกนอก....(ละไว้ในฐานที่เข้าใจ) ถ้าไม่ติดว่าผิดสุขอนามัย กะจะให้ล้างถุงยางมาใช้ใหม่...

ETC :: ทำงานเฉพาะสุดสัปดาห์ (และอาจวีนแตกทุกสิ้นเดือน)

หมายเหตุ : ทำงานโดยได้รับอนุญาตจากประธานแล้ว

Read More [...]

Posted in CharacterProfile

Fluffer#2 Fujisaki Hiroko

Fluffer#2 Fujisaki Hiroko

By Prakaikaew


Name :: ชื่อจริง 藤咲 寛子 Fujisaki Hiroko

Nick Name :: Hero-chan

Age :: อายุ 20

Height :: ส่วนสูง 163

Weight : น้ำหนัก 48

Gender :: เพศ หญิง

Date of Birth :: วันเกิด 5 Oct 1992

Horoscope :: ราศี กันย์

Blood Type :: กรุ๊ปเลือด O

Body Measurements :: 82-58-84

SIZE :: B-Cup

*Please Specific ::  เป็นนางแบบนิตยาสารและก็เป็นFluffer ฝีมือดีด้วย สามารถทั้งปาก มือ ฯลฯ แต่ไม่ให้สอดใส่หรือมีภาพหน้าหลุดออกไป ฟลัฟได้ทั้งนักแสดงชายและหญิง

Bio :: คนญี่ปุ่นแท้ เป็นลูกสาวคนโตของลูกชายคนที่สองในตระกูล ที่บ้านมีธุรกิจทอผ้าอยู่ที่ชิบะ แต่ซื้อคอนโดไว้ให้ที่รปปงหงิ ปัจจุบันเป็นนักศึกษาปี 1 ด้านวรรณกรรม ม.โทได ครอบครัวไม่รู้ว่าทำงานนี้ (รู้แต่ว่าเป็นนางแบบ)
เป็นสาวสวยหน้าตาดีเลยแหละ ผมดำประบ่า
เข้ามาทำเพราะเพื่อนท้า...และเจ้าตัวก็อยากรู้อยากเห็นเองด้วย

Personality :: ลักษณะนิสัย เป็นคนจริงจัง ตั้งใจทำงานมาก เนี้ยบสุดๆ ถ้าสนใจอะไรก็จะเข้าข่ายระดับเนิร์ด ชนิดที่ว่ามีสมุดจดบันทึกทีเดียวว่านักแสดงคนไหนชอบให้ทำแบบไหน ช่างสังเกตและขี้บ่น ถ้าใครอ้วนขึ้นผอมลงเป็นอันรู้หมด ใจกว้าง ใจดี เนี้ยบ มีมาด ตรงไปตรงมา กล้าแสดงความคิดเห็น มีความเป็นแม่บ้านแม่เรือนสูง ชอบเอาชนะ ความพยายามเป็นเลิศ ถ้าเป็นเรื่องงานต่อให้โมโหคนตรงหน้าสุดขีด ก็จะทำให้อยู่ดี แต่ถ้าจบงานเมื่อไหร่ล่ะน่าดู... มีความสามารถพิเศษเรื่องการปาของได้แม่นเหมือนจับวาง...(ฮา) ใจดี มีความเป็นสาวน้อย ช่างฝันและอ่อนโยนอยู่ลึกๆ...

ETC :: เป็นความลับสุดยอดของเจ้าตัว แต่จริงๆแล้ว ไม่เคยมีแฟน เวอร์จิ้นและก็กลัวเรื่องเซ็กส์มาก ตอนที่เขาให้ลองใช้ปากให้กับนักแสดงนั่นก็เป็นครั้งแรก เพราะก่อนมาสมัครหัดฝึกกับไอติม กล้วย มาเยอะ ที่มาทำงานนี้เพราะส่วนหนึ่งอยากฝึกซ้อม ดังนั้นระหว่างที่นักแสดงกำลังแสดงอยู่ เจ้าตัวจะดูตาไม่กระพริบทีเดียว (ฮา)

Read More [...]

Posted in CharacterProfile

Fluffer#1 Inge Truls Tollefsen

Fluffer#1 Inge Truls Tollefsen

By Persona Non Grata


Name :: Inge Truls Tollefsen (อิงเก ทรุลส์ ทอลลัฟซัน)

*Stage Name :: ไม่มี

Age :: 22 ปี

Height :: 184 cm

Weight : 70 kg

Gender :: ชาย

Date of Birth :: 6 มีนาคม 1990

Horoscope :: มีน

Blood Type :: A

*Body Measurements :: ไม่บอกหรอก

*Please Specific ::  ตำแหน่ง เบ๊ พนักงานทำความสะอาด ดูแลนักแสดงตอนเล่น ซับเหงื่อมั่งไรมั่ง
แพ็กของ รับของ ทำงานเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ โฟโตชอปได้นิดหน่อย กำลังฝึกรับโทรศัพท์ จริงๆ ทำทุกอย่างแหละ (....ไม่ใช่"ฟลัฟ"เฟอร์นะ! //แต่โดนบังคับบ้างเป็นบางเวลา...) มาทำงานได้ในวันจันทร์ถึงศุกร์ตอนบ่ายสามโมงถึงหกโมงครึ่ง เสาร์อาทิตย์ทำงานที่ร้านหนังสือต่างประเทศมือสองแถวๆ สถานีทาคาดะโนะบาบะ

Bio :: อิงเก สัญชาตินอร์วีเจียน ผมทอง ตาฟ้า ขาวจั๊วะเลยทีเดียว... จะมาเรียนต่อปริญญาโทที่ญี่ปุ่นสาขาวิศวกรรมหุ่นยนต์ ตอนนี้กำลังเรียนภาษาญี่ปุ่นอยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง + อ่านหนังสือสอบเข้าไปพลางๆ มาอยู่ญี่ปุ่นได้เจ็ดเดือนแล้ว เนื่องจากหอของมหาวิทยาลัยแพง จึงอยู่หอพักชายข้างนอก มีคุณป้าคอยดูแลพร้อมอาหารเช้าและอาหารกล่องตอนกลางวัน ตอนนี้อยู่ด้วยเงินผู้ปกครอง (กะว่าจะขอทุนเมื่อสอบเข้าได้แล้ว) เลยต้องทำงานพิเศษควบด้วย แต่เนื่องจากหนุ่มยังไม่เก่งภาษาญี่ปุ่นเท่าไหร่ ทำให้สมัครงานแสนลำบาก โดนหลอก เอ้ย ทาบทามมาทำตอนที่กำลังทำงานเป็นแคชเชียร์ในเซเว่น เพิ่งทำได้แค่ห้าสัปดาห์ แน่นอนว่างานนี้เป็นความลับนะคะ บอกมหาวิทยาลัยว่าทำงานเป็นพนักงานทั่วไปเฉยๆ ค่ะ..... (และเจ้าตัวก็อยากเป็นแค่พนักงานทั่วไปมากกว่า...)

งานอดิเรกคือดูภาพ(ตามหนังสือ นิตยสารหรือหนังสือภาพ ภาพถ่ายของสตูติโอที่ออกแนวศิลปะก็ชอบ แต่ภาพเน้นโชว์จ้อนไม่ดูนะ) ชอบไปดูภาพตามหอศิลป์ และแบตมินตัน(เล่นที่มหาวิทยาลัยกับเพื่อนๆ นิดหน่อย) ความตั้งใจในตอนนี้คือฝึกฝนภาษาญี่ปุ่น สอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่นระดับสองให้ผ่าน และสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ต้องการได้

Personality :: เป็นคนเงียบๆ สันโดษ ไม่ชอบปาร์ตี้ ไม่ชอบคนเสียงดัง หรือการสุงสิงกับคนแปลกหน้า ปกติจะมองหน้า สบตา พยักหน้าทักทาย เวลาใครพูดด้วยก็มองๆ ให้รู้ว่าฟังอยู่นะ ถามมาตอบไป กับคนที่ชอบจะยิ้มบ้างและมีอัธยาศัยดีกับคนที่ชอบ ชอบคนใจดี เข้ากับพวกพี่สาวง่ายกว่าหนุ่มๆ แม้จะไม่ค่อยพูด อิงเกจะแสดงออกทางสีหน้าตลอด คิดยังไงหน้าไปอย่างนั้นเลย (ไดเรคเตอร์? ที่ยังไม่มีตัวตน) อยากให้แสดงหนังมากๆ แต่หัวเด็ดตีนขาดยังไงแกก็ไม่ยอมทำ

อิงเก เป็นเด็กดี ขยัน สุภาพกับผู้หลักผู้ใหญ่ แต่ไม่หัวอ่อน ถ้าแกบอกว่าไม่ก็คือไม่... คุณพ่อของอิงเกเป็นพยาบาลนิสัยคล้ายๆ กันนี่แหละ ถึงจะทำท่าเฉยๆ ไม่ค่อยสนใจอะไร แต่จริงๆ เป็นเด็กช่างสงสัยแบบแอบๆ อยากรู้อยากเห็นแต่ไม่อยากแสดงออก เวลาคนคุยเรื่องอะไรกันแกจะฟัง เอาให้แกดูด้วยก็จะดีใจนะ

ที่ทำงานนี้อยู่ก็เพราะ เงิน หัวหน้า แล้วก็อยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับธุรกิจนี้ด้วย ตั้งใจทำงาน ให้ทำอะไรก็ไม่บ่น รับโทรศัพท์ ทำปกดีวีดีจะอี๋แค่ไหนก็ทำได้ (แต่จะขมวดคิ้วไปทำไป) แต่ถ้าโดนสั่งให้ฟลัฟเนี่ยจะหน้าบูดมาก -_- (การฟลัฟของแก อ่าน etc.) ประมาณว่า "ถ้านกเขาขันเองไม่ได้แล้วจะมาเล่นหนังโป๊ทำไม กลับบ้านไป๊" (แต่ไม่ได้พูดนะ มองด้วยสายตาจิกกัดเฉยๆ)

ETC ::
แม้เจ้าตัวจะบอกว่าไม่ได้เวอร์จิ้น แต่ทุกคนเชื่อว่าเวอร์จิ้นแน่ -_- ถูกยัดเยียดให้เป็น"ฟลัฟ"เฟอร์บ้าง แต่ไม่ได้ใช้มือหรือปากให้ใคร เหมือนส่งไปเป็นของเล่นให้นักแสดงกระชุ่มกระชวยเฉยๆ ถ้าไดเรคเตอร์สั่งให้เอาหนังสือโป๊หรือเจลไปให้นักแสดง นักแสดงก็จะได้รังแกหนุ่มเวอร์จิ้นปลุกใจ ถ้าโดนสั่งให้ทำมากกว่าเป็นเด็กส่งของ อิงเกจะนั่งอย่างนิ่ง ทำหน้าไม่พอใจ แล้วก็เขิน (กัดฟัน มันเป็นงาน) ตอนแรกลองให้นวดหัวนมนักแสดงลองเชิงดูก่อน แกดันบี้ซะดาราร้องจ๊าก ให้นั่งเฉยๆ ไปก่อนดีที่สุด...
จูบได้ แต่ห้ามเกินเลย -_- จับต้องได้ ทุกเวลา (แต่ถ้าไม่ใช่พี่สาวจะโดนทำหน้ารังเกียจเป็นส่วนมาก) แต่แกจะไม่ทำให้คนอื่นนะ
**ตอนมาทำช่วงแรกๆ เขินมาก แต่ชินขึ้นมานิดนึงแล้ว
แต่อนาคตจะลงมือทำอะไรให้ใครรึเปล่าก็ต้องดูกันต่อไป

Read More [...]

Posted in CharacterProfile

Stylist#1 Tetsuji Kanou

Stylist#1 Tetsuji Kanou

By Persona Non Grata

Name :: Tetsuji Kanou (哲　狩野)เทะทสึจิ(ชื่อ) คาโน่(นามสกุล)

*Stage Name :: ชื่อเล่นแทนละกัน
ทุกคนมักเรียกว่า เทจจิน (นามแฝงในอินเทอร์เน็ตก็เขียนว่า 哲人(เทะทสึจิน) )

Age :: 23

Height :: 178 cm

Weight : 65 kg

Gender :: ชาย

Date of Birth :: 28 กุมภาพันธ์ 1989

Horoscope :: กุมภ์

Blood Type :: B

*Body Measurements :: -

*Please Specific :: 
เป็นสไตลิสต์ แต่งหน้าได้ แต่งผมได้ เรียนมาจากแฟน แต่ไม่แอดวานซ์มากนะ

Bio ::
ขณะนี้เป็นนักศึกษาปีสองอยู่ที่วิทยาลัยบุงกะแฟชั่นซึ่งเป็นโรงเรียนเซมมง (เฉพาะทาง) ด้านการออกแบบเสื้อผ้า ที่เรียนช้าเพราะไปหาประสบการณ์โฮมสเตย์และนักเรียนแลกเปลี่ยนอยู่ที่แคนาดามาสองปี พูดภาษาอังกฤษได้ดี ปีหน้าจะเริ่มสมัครงาน
เทจจินชอบออกแบบชุดชั้นในเป็นพิเศษ ไม่เกี่ยงว่ากุงเกงลิงชายหรือหญิง ชอบการช็อปปิ้งชุดชั้นในมาก
มีคอเลคชั่นอยู่ที่บ้านทั้งของผู้ชายและผู้หญิง ปัจจุบันให้ความสนใจฟุนโดชิ (ผ้าเตี่ยว) เป็นพิเศษ ถ้ามีพอร์นย้อนยุคนุ่งผ้าเตี่ยวคงจะดีใจสุดๆ ไปเลย

Personality :: ลักษณะนิสัย 
เฮฮา มีอารมณ์ขัน เป็นหนุ่มเพื่อนเยอะ คุยเก่ง ทันสมัย ง่ายๆ สบายๆ ไม่คิดมาก ปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมได้เก่ง พูดจาให้คนชอบเก่ง แต่ไม่ใช่ประจบประแจง เป็นคนที่แม้ไม่ต้องคิดก่อนพูดก็ทำให้ผู้ฟังพอใจได้ เพราะพูดแต่เรื่องดีๆ นั่นเอง (แบบพวกช่างทำผมที่ต้องชวนลูกค้าคุยตลอดเวลานั่นแหละ) บ้านมีฐานะ เป็นลูกคนที่สาม มีพี่ชายและพี่สาว ที่มาทำงานพิเศษนี้ก็เพราะอยากทำล้วนๆ ชอบแฟชั่น (แหงล่ะ) รักการแต่งตัว ต้องเฟี้ยวตั้งแต่หัวยันกางเกงใน เคยลงนิตยสาร Street Fashion หลายครั้ง

ETC :: อื่นๆ ที่อยากระบุ
ผิวแทน ผมทอง เซตผมตั้งๆ เจาะหูพรุนข้างละห้ารู ตัวผอมๆ แต่มีกล้ามแขนเพราะตีเทนนิส มีแฟนแล้วเป็นสาวม.ปลายหน้าอกเล็กๆ น่ารัก ชอบเย็บชุดวาบหวิวให้แฟนใส่ บล็อกของเทจจินจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องชุดชั้นใน ไม่ก็หาสาวๆ มาใส่ชุดที่ตัวเองเย็บแล้วอัพภาพลง แต่ไม่เคยใช้แฟนตัวเองเป็นนางแบบ รักแฟนมาก ตามใจสุดๆ แฟนไม่หวง เพราะเวลาถ่ายแบบชุดชั้นในก็ไปด้วยกัน เลือกชุดชั้นในด้วยกัน แฮปปี้~

เทจจินชอบมองหน้าอก และขา แล้วจินตนาการว่าควรจะจับใส่ชุดชั้นในแบบไหน เวลาออกไปข้างนอกก็มอง... มอง... มองแบบไม่เกรงใจใคร สำหรับผู้ชายจะมองสะโพก ก้น ขา ไม่ชอบผู้ชายที่ล่ำมากเกินไป เพราะกล้ามจะกลบความเด่นของกางเกงในหมด มีอคติกับตัวละครแฟรงกี้ในเรื่องวันพีซมาก (เพราะทำให้กางเกงในกลายเป็นตัวประกอบ)

ชอบขายาวๆ มีกล้ามเนื้อหน่อยๆ ขนนิดๆ

มีคนถามว่าไม่ได้เป็นเกย์แน่หรือ? หรือเป็นไบ? (เนื่องจากชอบมองท่อนล่างของท่านชาย) ตอบเลยว่า
.
.
ไม่ได้เป็นเกย์คร้าบ

Read More [...]

Posted in CharacterProfile

Director#2: Rikiya Nanami

Director#2: Rikiya Nanami

By Persona Non Grata


Name :: Rikiya Nanami (力也　七生)  ริกิยะ นานามิ

*Stage Name :: ไม่มี
ปกติพนักงานจะเรียกว่านานามิซัง(นามสกุล) ยกเว้นบางคนที่เรียกชื่อ

Age :: ~33

Height :: 180 cm

Weight : 68 kg

Gender :: ชาย

Date of Birth :: 3 ธันวาคม 1979

Horoscope :: พิจิก

Blood Type :: A

*Body Measurements :: -

*Please Specific :: 
จะว่าเป็นไดเรคเตอร์ก็ไม่ค่อยถูกนักเพราะเวลาทำงานมักจะมีเบอร์นาร์โด้อยู่ด้วย นานามิซังหนักไปทางเขียนบทมากกว่า แต่เวลาถ่ายหนังก็มาดูด้วย
ก็ยืนดูเฉยๆ ถ้าเบอร์นาร์โด้ถามถึงจะออกความเห็น
ช่วงแรกๆ หงุดหงิดที่เสียงดัง ตอนนี้ชินแล้ว
ช่วงแรกๆ จะไม่กล้าดูการถ่ายเกย์พอร์น ตอนนี้...ชินแล้ว... เห็นเดินแก้ผ้าในบ.ก็ไม่ตกใจ

Bio ::
อดีตนักเขียนนิยายดาวรุ่ง ได้ตีพิมพ์หนังสือเล่มแรกสมัยเรียนมหาวิทยาลัย
และเล่มที่สองที่ทำให้พบรักกับภรรยา(แฟนนิยาย)และแต่งงานกันในที่สุด
หลังจากผลงานชิ้นโบว์แดงทั้งสองเล่ม นานามิซังก็ไม่สามารถเขียนนิยายดีๆ ได้อีกเลย
เปลี่ยนไปเขียนแนวอื่นก็ไม่ผ่านการพิจารณา พยายามเขียนนิยายรักที่เคยถนัดก็ถูกวิจารณ์ว่า
ไม่มีความละเอียดอ่อน อบอุ่น ชวนฝัน
(ตัวนานามิซังก็ไม่มีความโรแมนติกอยู่แล้ว)
ไอ้ที่เขียนไปสองเล่มนั่นก็ไม่ได้โรแมนติกกว่าเล่มที่สามตรงไหนเลย
เล่มแรกส่งประกวดเป็นผลงานนักศึกษา ชนะ และเผอิญหน้าตาดี เลยได้รับการโปรโมตไปซะงั้น
พอมีแฟนคลับก็เลยได้ออกเล่มสอง ทั้งๆ ที่ไม่ใช่งานเขียนที่จะตีตลาดผู้หญิง
เล่มสามเขียนแนวเดิมๆ นั่นแหละ แต่ได้รับคำวิจารณ์ว่านี่มันไม่ใช่นิยายรักที่จะขายสาวๆ นี่)

นานามิซังเครียดกับงาน ไม่มีเวลาให้ภรรยา
ในที่สุดเธอก็ขอหย่าแล้วหอบลูกไปมีสามีใหม่ (ที่คิดว่าคบกันตั้งแต่ยังไม่หย่า)
นานามิซังพยายามเขียนนิยายแต่ไม่ผ่านการพิจารณาอีกรอบ
พร้อมทั้งได้คำวิจารณ์เจ็บๆ มาว่าเหมือนบทหนังโป๊
เลยลองเอาผลงานของตัวเองส่งมาที่เอโก้ (เห็นที่อยู่ในร้านเช่าวีดีโอ) ปรากฏว่าผ่านการพิจารณา....
ไม่ผ่านสนพ.แต่ผ่านการพิจารณาจากบ.หนังโป๊ซะงั้น เฟล.... แต่ทำไงได้....
ตอนนี้ก็ทำงานที่นี่ไปด้วย ฝึกเขียนนิยายไปด้วย มีรายได้ประจำจากกิจการส่วนตัว
"ร้านเครื่องซักผ้าหยอดเหรียญ" ตัวเองอาศัยอยู่บนชั้นสองของร้าน
(ไว้จะใส่สถานที่ตั้งอีกทีค่ะ)

Personality :: ลักษณะนิสัย 
เงียบขรึม จริงจัง ยิ้มยาก ปากแข็ง (ผู้หญิงจะชอบคิดว่าขี้อาย เปล่าอาย... แค่เงียบ)
ไม่ค่อยคุยเล่นหัวกับใคร แต่ถ้าชวนไปดื่มก็ไปนะ ไปเพื่อดื่มและหม่ำ
ชอบดื่มเหล้ามาก แม้ว่ากินมากๆ แล้วจะเมาไม่รู้เรื่องก็ตามยิ่งเมายิ่งว่าง่าย ให้ทำอะไรก็ทำ
เวลาให้ออกความเห็น กับเด็กๆ หรือคนที่มั่นใจว่าตัวเองรู้มากกว่าคนถามแน่ๆ
นานามิซังจะออกความเห็นอย่างตรงไปตรงมา
แต่กับคนที่ตัวเองรู้สึกว่าด้อยกว่า (อย่าง ประธาน หรือ เบอร์นาร์โด้) จะไม่ออกความเห็นตรงๆ
จริงๆ นานามิซังเป็นคนเก่งแต่เพราะเสียความมั่นใจไปมากและไม่ภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองเขียน
เลยกลายเป็นคนไม่มั่นใจในตัวเองแบบกึ่งๆ ไป...

เรื่องงานเป็นคนที่ตั้งใจนะ ต่อให้ไม่ชอบที่ตัวเองเขียนบทพอร์น
ก็มักจะแอบบอกให้เบอร์นาร์โด้กำกับให้เหมือนหนังรักสักนิดได้ไหม
(ตอนเขียนบทพยายามบิลต์อารมณ์มาแทบตาย แต่สุดท้ายลุงหมีก็กำกับเป็นพอร์นอยู่ดี...)
งานเขียนตัวเองเหมือนพอร์นแต่ลึกๆ แล้วแอบแอนตี้พอร์น
มักจะคิดว่าพอร์นมันไม่ใช่การเมคเลิฟ ดูยังไงก็ไม่เกิดอารมณ์ร่วม
เหมือนเวลาอ่านการ์ตูนเฮนไตแล้วมันก็แค่เฮนไต...
เหมือนดูมวยปล้ำแล้วรู้ว่ามันเป็นการแสดง...
แม้จะโดนสนพ.ปฏิเสธหลายครั้ง ตอนนี้ก็ยังพยายามเขียนนิยายอยู่

ETC :: อื่นๆ ที่อยากระบุ
ผมสั้น รองทรง ใส่แว่นตากลมๆ มีกรามหน่อยๆ เป็นอิเคเม็ง(หนุ่มหล่อสูงยาวเข่าดี)มาก่อนนะ
ปกติจะหล่อเสียเปล่า เพราะชอบทำหน้าเฉยๆ ต้องเมาก่อนถึงจะพอมีรอยยิ้มให้เห็นบ้าง
หน้าเด็ก ...ตามประสาคนญี่ปุ่น... ชอบสวมเสื้อเชิ้ต แต่งตัวสะอาดสะอ้าน
เวลานั่งทำงานชอบดื่มชาเขียวไปด้วย ชอบทานขนมแต่ห่วงเรื่องน้ำหนักเลยกลั้นใจ(แต่เหล้านี่ไม่กลั้น)
ตอนนี้อยู่ในช่วงนอยเรื่องเลิฟๆ หลังจากภรรยาหอบลูกไป
แม้จะไม่สามารถให้อภัยภรรยาได้ แต่ยังรักลูกสาวอยู่
หย่ากับภรรยามาสองปี นานๆ ทีจะได้ไปเจอลูกสักที ตอนนี้ลูกสาวหกขวบแล้ว

งานอดิเรกคือดูหนัง ตอนนี้พยายามดู AV เพิ่มทักษะการทำงาน
เวลาดูก็นั่งดูมันเฉยๆ ด้วยสีหน้าจริงจัง เก็บรายละเอียด ชอบโดนล้อบ่อยๆ ว่าตายด้าน......
จริงๆ ก็ตายด้านน่ะแหละ............. หึ...........

Read More [...]

Posted in CharacterProfile